Monday, May 4, 2009

गजल मेरो

तिमीलाई आँखामा राखी डुलेर पो कता जाउँ खै ?
मुटु नै खाने ब्यथा यो भुलेर पो कता जाउँ खै ?

मृगतिष्ण मात्रै हो कि मेरो दुखी यो जिन्दगानी
सिमलको भुवाँ झै जिबन फुलेर पो कता जाउँ खै ?

जता गयो उतै चोट के दियो यस्तो बिधताले
मदहोशी भै तिम्रो यादमा झुलेर पो कता जाउँ खै ?

तिमीलाई जिताएर कयौ हारे यात्राहरु जिन्दगीमा
बादल जस्तै फाटेको मन खुलेर पो कता जाउँ खै ?

तिमीलाई आँखामा राखी डुलेर पो कता जाउँ खै ?
मुटु नै खाने ब्यथा यो भुलेर पो कता जाउँ खै ?

प्रदीप

2 comments:

प्रबिण थापा said...

mitho gajal pradip ji.

Sujan Sharma said...

राम्रो छ प्रदीप जी ।